Over de boerderij waar ik ben opgegroeid heb ik een nieuw werk gemaakt: Gemengd Bedrief, Mixed Feelings.
Dit is een video-installatie bestaande uit twee schermen; een klein scherm voor en een groot scherm daarachter. Hierop zie je films en foto’s van de boerderij door de jaren heen (in een loop van 10 minuten).
Deze installatie is onderdeel van de tentoonstelling: BOEREN – Avonturen op het land, 05-dec-2015 t/m 13-mrt-2016, Fotomuseum Den Haag.
Voor een impressie: klik hier
Voor recensie NRC.next: klik hier of site Tracy Metz
Voor verslag NPO Radio1, Nooit Meer Slapen, vanaf 07:40: klik hier
————————————
Tekst bij de tentoonstelling:
Erik Klein Wolterink is op een boerderij in de Achterhoek opgegroeid. Toen zijn ouders de boerderij, een gemengd bedrijf, wilden verkopen bleek dit niet mogelijk. Noodgedwongen werd besloten tot het slopen van de stallen en de rest te verkopen als woonboerderij. Vlak voor de sloop heeft Eriks broer Jan Willem in 2000 een afscheidsfilm van de boerderij gemaakt (totaal 51 minuten). Voor Erik is deze film een eerbetoon aan de plek van zijn jeugd en aan het levenswerk van zijn ouders. In 2001 is de boerderij verkocht aan een “stel uut ’t Westen” die er een woonboerderij met B&B van hebben gemaakt. In 2012 is het huis doorverkocht aan de huidige bewoners, een gezin met drie kinderen.
Erik Klein Wolterink is op een boerderij in de Achterhoek opgegroeid. Toen zijn ouders de boerderij, een gemengd bedrijf, wilden verkopen bleek dit niet mogelijk. Noodgedwongen werd besloten tot het slopen van de stallen en de rest te verkopen als woonboerderij. Vlak voor de sloop heeft Eriks broer Jan Willem in 2000 een afscheidsfilm van de boerderij gemaakt (totaal 51 minuten). Voor Erik is deze film een eerbetoon aan de plek van zijn jeugd en aan het levenswerk van zijn ouders. In 2001 is de boerderij verkocht aan een “stel uut ’t Westen” die er een woonboerderij met B&B van hebben gemaakt. In 2012 is het huis doorverkocht aan de huidige bewoners, een gezin met drie kinderen.
– – –
In 2015 trad Erik in de voetsporen van zijn broer en filmde de boerderij op exact dezelfde manier. Door dit te tonen op een groter scherm achter de oude film uit 2000 en te combineren met jeugdfoto’s, ontstaat een meerdimensionale biografie van een plek. Tijd verstrijkt, alles heeft zijn eigen levensritme, bewoners komen en gaan, maar de boerderij die blijft, past zich slechts aan.
– – –
Klein Wolterink: “Gemengde gevoelens ervaar ik als ik de varkens nu terug zie… Ik geef toe; toen ik daar nog woonde en (heel soms) werkte, zag ik dat anders, dat kan ik nu niet goed uitleggen. Ik ben veranderd, de maatschappij is veranderd en ook de landbouw is inmiddels veranderd en tegelijk is alles hetzelfde gebleven…”
——————————
